Wersje demonstracyjne do pobrania

dla użytkowników znakomitej większości dystrybucji Linuxa (RedHat i „pochodne”, SuSE, PLD... ) przeznaczone jest archiwum rpm (plik 6,73 MB)	dla użytkowników dystrybucji Debian (i „pochodnych” - jak Knoppix, Xandros, Ubuntu...) przygotowane zostało archiwum deb (plik 6,18 MB)
dla użytkowników dystrybucji Mandriva przeznaczone jest osobne archiwum rpm (plik 6,73 MB)	dla użytkowników dystrybucji Slackware bądź Vectorlinux przeznaczone jest archiwum tgz (plik 6,70 MB)

1. bardzo istotne: sprawdzić możliwości własnego systemu i serwera PostgreSQL, czy mianowicie:
   

   czy w ogóle posiadamy zainstalowane w systemie „locale” pl_PL.ISO8859-2 (na jakimkolwiek terminalu) czy nasz serwer PostgreSQL również ma takie locale (tj. czy umożliwia zakładanie baz z kodowaniem LATIN2, ew. w UTF8 ?) czy tenże serwer nie ma czasem dostępu „na hasło” (nie chodzi o hasło systemowe użytkownika postgres, tylko o hasło blokujące możliwość połączenia z bazami)? czy serwer ten akceptuje połączenia na standardowym porcie 5432 ? Uwaga: „przykładem kłopotliwym” mogą być np. pakiety serwera PostgreSQL dystrybucji Ubuntu, które niejako „z zasady” przynajmniej niektórych w/w warunków nie spełniają (a sam system domyślnie ma kodowanie w UTF-8), dlatego - by spełnić powyższe warunki - najlepiej wtedy posłużyć się pakietami Postgresa z repozytoriów Debiana (i pamiętać o dodaniu w systemie - lub chociaż w którymś z terminali, gdy chodzi o „pracę w tekście” - w/w „locale”)

2. pobrać pakiet programu właściwy dla używanej dystrybucji
3. po pobraniu pliku „przejść na root-a” (najlepiej przez bezpośrednie zalogowanie na innej konsoli - ale można także próbować poleceniem su)
4. zainstalować pobrany pakiet poleceniem rpm -i nazwa_pakietu (lub - w przypadku Debiana, czy Ubuntu: dpkg -i nazwa_pakietu)
   

   Dystrybucje, nie zawierające wydzielonego pakietu libpqx mogą (nie muszą) wymagać skorzystania z opcji --nodeps, a więc np. rpm -i --nodeps nazwa_pakietu

5. bezpośrednio po tym przelogować się „z root-a na postgresa” (i znowu: najbardziej zalecane jest bezpośrednie zalogowanie jako użytkownik „postgres” na innej konsoli - ale można także próbować polecenia su postgres), uruchomić program, i dodać użytkownika bazy danych. Chodzi o to, aby - korzystając z menu „Ustawienia globalne” - dopisać, jako rzeczonego użytkownika, nazwę tego konta, na które zwykle logujemy się pracując, i z którego będziemy korzystać z programu. Uwaga: w drugim polu okienka, które pojawi się po wydaniu polecenia "Dodaj użytkownika", nie należy wpisywać hasła „systemowego” (pomińmy to pole...) - bo nie o to hasło tam chodzi (szczegóły w instrukcji)!
   Przy okazji, skoro już korzysta się z modułu „Ustawień globalnych”, można od razu wpisać dane wystawcy faktur/rachunków (po prostu dane firmy - użytkownika programu). Bez ich podania nie da się „podziałać” za wiele...
6. zakończyć działanie programu, i uruchomić go ponownie - ale tym razem dodając parametr /test (smabi /test) - i powtórzyć uprzednio opisane czynności; w ten sposób dodajemy użytkownika testowej bazy danych
7. zakończyć działanie programu i wylogować się dwukrotnym podaniem polecenia logout, (lub po prostu podwójnym Control-D) - wracając na „normalne” konto
8. Tyle! Wpisać w wierszu poleceń smabi, lub: smabi /test (użytkownicy programu Dawes wpisują, oczywiście, dawes) - i powinno działać...
9. Pamiętajmy, że bezpośrednio po instalacji programu, mamy także na dysku kompletną instrukcję posługiwania się nim - znajduje się ona w katalogu /usr/share/doc/smabi

• jest to jedynie baza „ćwiczebna”, z której korzystano przy rozwijaniu programu - stąd dane w niej zawarte nie zawsze muszą być spójne; udostępnia się ją po to, aby można było przyjrzeć się działaniu programu bez konieczności wprowadzania wszystkiego „od zera”
• osobom testującym wersje demo wcześniejsze niż 1.6 zaleca się - przed ew. pobraniem i instalacją nowej wersji - usunięcie uprzednio zakładanych baz (polecenie dropdb nazwa_bazy), i założenie bazy testowej (zresztą, roboczej także...), oraz wypełnienie jej danymi z udostępnionego „zrzutu” od nowa. Po prostu w międzyczasie baza ta została nieco uporządkowana, aby ułatwić poznanie programu.

1. Pobrany plik, zawierający „zrzut” bazy danych zamieścić w katalogu „domowym” użytkownika `postgres', „przewłaszczając” ją na niego (zależnie od dystrybucji - spróbujmy np. chown postgres smabitest.pgdump.gz)
2. zalogować się jako `postgres'
3. założyć ćwiczebną bazę (przyjmijmy, że będzie miała nazwę „test2”): `createdb -E LATIN2 -e test2'.
   Jeżeli zaś serwer PostgreSQL nie pozwala na zakładanie baz kodowanych w LATIN2 - nieco inaczej:
   `createdb -E UTF8 -e test2', i zaraz potem:
   `export PGCLIENTENCODING=LATIN2'
4. wypełnić tę bazę danymi z pobranego pliku: `cat smabitest.pgdump.gz | gunzip | psql test2'
5. uruchamiamy Smabi-ego z parametrem /test, przechodzimy do ekranu opcji, i jako bazę roboczą (bo w trybie testowym staje się nią właśnie baza "ćwiczebna") podajemy test2
6. Po zatwierdzeniu powyższego, nie opuszczając okienka opcji, przechodzimy do ekranu `Ustawienia Globalne' (naciśnięciem <PgDn>), i klawiszem <Insert> dodajemy nowego użytkownika bazy `test2', wpisując jego login. Uwaga: pole `hasło' wypełnia się tylko w przypadku wcześniejszej konfiguracji Postgresa do działania z uwierzytelnieniem; nie trzeba tam wpisywać „shellowego” hasła użytkownika!
7. opuszczamy program, i przelogowujemy się na konto w/w użytkownika bazy testowej
8. uruchamiamy Smabi-ego i ćwiczymy