7.2.2. Sposób pracy klienta ze sklepem.

Posługiwanie się sklepem przez klienta starano się uprościć do maximum; w końcu nie chodzi o to, aby przed zakupem czegokolwiek potencjalny nabywca musiał przeczytać jakiś grubszy manual, poza ew. paru podstawowymi informacjami zamieszczonymi na stronie omawiającej zasady sprzedaży.

Sklep prezentuje klientom naszą ofertę w zakresie towarów materialnych (nie usług!), czyli tych pozycji cennika, które mają uzupełnione pole Symbol- z tym, że sklep przedstawia wprawdzie wybór towarów, ale nie sprawdza ich obecności w magazynie. Czemu? Otóż, ponieważ nie chodzi tu o sprzedaż w bezpośredniej obecności nabywcy, wychodzi się z założenia, że nawet w razie braku towaru, być może właściciel sklepu jest w stanie uzupełnić ew. braki w towarze - a jeśli nie, zawsze może e-mailem zawiadomić nabywcę o ew. problemie czy zwłoce w dostawie. Wyjątkiem od tej zasady jest sprawdzenie dostępności odpowiedników (jeśli jakiś towar posiada takowe), gdzie w ukazanej tabeli mamy wyraźnie wskazane, czy towar o danym symbolu jest w danej chwili dostępny - czy nie. Wyjątek ten zrobiono dlatego, iż w wypadku dostępności zamiennika danej pozycji, zawsze praktyczniej jest skierować uwagę klienta w stronę tego, co aktualnie mamy na stanie, nieprawdaż?

[lista odpowiedników]

"Na wejściu" sklep prezentuje klientowi listę tych towarów, które nie są przyporządkowane do żadnej konkretnej kategorii; w ten sposób możemy zwrócić uwagę odbiorcy na artykuły, które - przykładowo - akurat podlegają jakiejś promocji czy przecenie, słowem: które mają być zauważone jako pierwsze.

Nie jest to wszakże wymaganie niezbędne do funkcjonowania sklepu, a jedynie opcja; zauważmy, iż jeśli wszystkie towary przyporządkujemy do jakichś kategorii, to zamiast listy towarów "bezprizornych" sklep wyświetli zawartość pliku contents.inc z katalogu advert. Plik ten możemy wykorzystać do przedstawienia klientowi jakichś bieżących okazji, czy zwrócenia mu uwagi na cokolwiek; jego zadaniem jest wykorzystanie miejsca na ekranie, które bez listy towarów byłoby po prostu puste. Zauważmy, że zostanie on użyty także, gdy przeszukanie bazy na zadane hasło nie da efektu. Jego zawartość jest nietrudna do ułożenia; zasadniczo winien on stanowić tabelę (tj. zaczynać się od <table> i kończyć tagiem </table>), która - rzecz prosta - może zawierać jakieś zdjęcia, grafiki itp. - chodzi tylko o to, żeby całość zawartości takiej "podstrony" znajdowała się w katalogu advert, aby zachować porządek. Należy pamiętać, że przy wstawianiu grafik do zawartości pliku contents.inc trzeba podawać ścieżkę w sposób, przykładowo: src="advert/mp3player.jpg"
...mimo, że plik ten (i grafika, do której się odwołuje) znajdują się już w katalogu "advert".

Jeśli w ogóle definiowane były jakieś (pod)kategorie towarów, bezpośrednio nad tabelą cennika ukaże się rozwijane menu, z którego można wybrać podkategorię kategorii bieżącej, i - kliknąwszy przycisk opisany jako zmień - zgodnie z tym opisem, zmienić bieżącą (pod)kategorię. Po zmianie kategorii zauważymy odnośnik z nazwą wybranej (pod)kategorii, oraz - jeśli istnieją jeszcze jakieś kategorie podrzędne - znowu obecność menu, tym razem z wyborem innych nazw. Kliknięcie wspomnianego odnośnika cofnie klienta do "poziomu 0".

Z prawej strony tabeli widać okienka, gdzie klient może wpisać ilość dla każdej zamawianej pozycji z aktualnie ukazywanej części wykazu oferty. Wszystkie zaznaczone podaniem ilości pozycje zostają jednocześnie dodane do "koszyka" klienta, po kliknięciu widocznej pod tabelą ikonki koszyka; ikonka ta, w przypadku niezaznaczenia niczego, pokazuje po prostu aktualną zawartość koszyka, umożliwiając tym samym jego modyfikację albo już bezpośrednie wysłanie zamówienia, jeśli wybrano już wszystko, czego szukano.

I tutaj należy wspomnieć o różnicy pomiędzy koszykiem "przypadkowego" klienta - a koszykiem stałego odbiorcy. Otóż zwróćmy uwagę na widoczne powyżej bannerka reklamowego pola przeznaczone na adres e-mail oraz hasło (takie, jakie są w rekordach kartoteki kontrahentów) - one umożliwią zalogowanie się naszym stałym klientom, dzięki czemu:
  1. Będą oni mogli korzystać ze zniżek / rabatów, jeśli takowych im udzielono (ceny widoczne na ekranie zostaną zaktualizowane).
  2. Jeśli są to resellerzy - zobaczą także na liście przeznaczone specjalnie dla nich ceny (ew. zniżki na inne pozycje także).
  3. Nie będą musieli wypełniać całości formularza zamówienia - wszak ich "namiary" mamy już w bazie.
  4. Będą mogli skorzystać ze specjalnego rodzaju koszyka, trzymającego zamówiony towar znacznie dłużej.
A zatem, wracając do sprawy koszyka: klient niezalogowany ma utrzymywany koszyk wyłącznie na czas swojej "sesji" ze sklepem - w przypadku przerwania połączenia zawartość tego koszyka jest tracona. Chodzi po prostu o to, że klient taki dokonuje wyboru towaru, i składa zamówienie - a jeśli z końcem swej wizyty w serwisie takiego zamówienia nie złożył, to widocznie się rozmyślił.
Zaś stały odbiorca może pracować zupełnie inaczej: może połączyć się ze sklepem, dodać to, co na dzień dzisiejszy interesowałoby go - ale nie musi składać zamówienia od razu. Towar dodany przez niego będzie trzymany tak długo, jak długo zostało to ustalone nadaniem stosownej wartości zmiennej $keep (plik settings.inc). Do tego czasu klient może zjawić się ponownie, oraz - po uprzednim zalogowaniu się - dorzucić coś (bądź ująć) do swego koszyka. I jak już uzna, że czas zamówić całą tak zebraną partię towaru - dopiero wtedy złożyć zamówienie. Należy pamiętać, że każde dodanie czegoś do koszyka powoduje "odświeżenie" czasu dodania tego towaru, który już był tam wcześniej obecny, tak, jakby był dodany z dniem dodania tego "najnowszego" - chodzi o to, aby automat nie usunął czegoś uprzednio dodanego wraz z końcem okresu wyznaczonego zmienną $keep.

[screenshot i-shopu]
Wygląd "wnętrza" sklepu bez otaczającego "wystroju" (vide uwagi w rozdziale "Przystosowanie do własnych wymagań" ). Ofertę przegląda stały odbiorca - zauważmy zmianę cen, oraz odnotowanie faktu zalogowania w serwisie (górna część "zrzutu" ekranu).

Nad tabelką znajdziemy także okienko, gdzie można wpisać hasło, na jakie będą przeszukiwane nazwy i symbole pozycji oferty, jeśli klient ma konkretnie ukierunkowane zainteresowania, i nie chce przechodzić przez kolejne poziomy (pod)kategorii.

Jeśli aktualnie wybrana kategoria (albo np. ilość trafnych odpowiedzi na zapytanie w oknie "szukaj") zawiera sporą ilość pozycji, na ekranie znajdzie się "porcja" określona wartością zmiennej $step, a pod tabelką zobaczymy odnośnik opisany jako Następna część listy, umożliwiający właśnie przejście do następnej części.

Poprzednia strona | Następna strona | Spis treści
Strona główna serwisu programu