5.10.3. "Ustawienia lokalne" (indywidualne dla każdego użytkownika).

• numer seryjny programu
• nazwę bazy SQL, do której program się odwołuje
• nazwę (lub adres IP) serwera baz danych, gdzie zainstalowano Postgresa (jeśli Postgres jest na tej samej maszynie, co program, możemy zostawić widniejący tam wpis localhost)
• port, na którym "chodzi" portmaster
• użytkownika bazy, z której będziemy korzystać (typowo jest to login operatora, ale nie musi tak być - więcej na ten temat w dokumentacji serwera PostgreSQL)
• hasło, jeśli dostęp do bazy jest zabezpieczony w ten sposób (uwaga: hasło ma znaczenie tylko przy pracy w sieci - zaś w przypadku odwoływania się do bazy poprzez "socket", czyli - mówiąc w uproszczeniu - bezpośrednio, nie jest w ogóle weryfikowane przez serwer PostgreSQL, i w takim wypdaku jego wypełnienie (lub nie) nie ma znaczenia. Więcej w dokumentacji Postgresa

Okno indywidualnych ustawień użytkownika w trakcie zmiany ich wartości (właśnie wybierany jest typ drukarki paragonów).

Należy pamiętać, że w przypadku dokonania zmian w w/w okienkach program wprawdzie je zapamięta - ale uwzględni dopiero po ponownym uruchomieniu. Po prostu dlatego, żeby nie było możliwości zapisania danych w niewłaściwej bazie.

I jeszcze jedno, dla użytkowników o szczególnie wysokich wymaganiach co do bezpieczeństwa danych: jest możliwość, przy pracy w sieci lokalnej lub rozległej, do szyfrowania danych przesyłanych przez tąż sieć, w celu utrudnienia "podsłuchania" (ściślej: utrudnienia rozpoznania danych przy ewentualnym "sniffingu"). Problematyka ta wykracza jednak poza ramy niniejszego podręcznika. Więcej na ten temat w "The PostgreSQL Administrator's Guide", rozdz. 8 "Security", akapit "Secure TCP/IP Connection" (do znalezienia w /usr/share/doc/postgres).

Zwróćmy uwagę na szereg wpisów, których część ma kolor biały, a część widać w kolorze czerwonym. Otóż na biało oznaczone są opcje wybrane w danej chwili jako obowiązujące, natomiast "zaczerwienione" są ustawienia w danej chwili nie wybrane. Przy naciśnięciu F2 (tryb zmiany ustawień) zauważymy, że z lewej strony takiej właśnie poziomej listy ustawień danej dziedziny pojawi się jednoliterowe okienko edycyjne. Tam właśnie, podaniem pierwszej litery opcji osiągalnej z listy (może też być sytuacja, że w okienku takim możemy wpisać tylko Tak, lub Nie), spowodujemy zmianę bieżącego ustawienia. Przykładowo: domyślnie program nie korzysta z drukarki fiskalnej, więc w okienku edycji zauważymy "N", oraz słowo "nie" w kolorze białym, zaś listę nazw możliwych do wykorzystania drukarek fiskalnych w kolorze czerwonym.

Następujące dalej 2 wiersze umożliwiają nam dobranie kilku aplikacji współpracujących z programem:

1. Wysyłka poczty - domyślnie wybrano najpopularniejszy chyba program "mail". Tutaj określamy tzw. "mail processing system", którego Smabi używa do bezpośredniego wysyłania poczty elektron.
2. wysyłka załączników - aplikacja używana przez program do wysyłki wskazanych dokumentów (z menu modułu wydruku, lub przy seryjnym wydruku faktur, jak opisano to w module zlecenia stałe) pocztą elektroniczną, jako załączników plikowych

• Modyfikacja numeracji faktur - program zezwala na dodanie do numeru faktury przedrostka i/lub przyrostka (bo mogą być oba naraz), o maksymalnej łącznej długości do 4 znaków. Oznacza to - przykładowo - że faktura może mieć np. 4-znakowy przedrostek numeru, albo - dajmy na to - przedrostek o długości 2 znaki i tak samo długi przyrostek (lub krótszy). Ponieważ tego rodzaju wyróżnik wskazuje na operatora i/lub miejsce wystawienia dokumentów, w przypadku wypełnienia któregoś z tych pól taki sam przedrostek i przyrostek pojawi się w numerach kwitów KW/KP, dokumentów WZ/PZ, czy faktur korygujących VAT.
  Smabi - "sam dla siebie" - nie potrzebuje tych "dodatków" do rozpoznawania faktur (faktury mają unikalną numerację, najzupełniej wystarczającą, by wykluczyć możliwość pomyłki), więc program w innych swoich szablonach więcej z nich nie korzysta; są one po prostu uwidaczniane na wydrukach, oraz w pliku eksportu rejestru sprzedaży VAT.
• Magazyn - aktualizuj cennik: w trakcie przyjmowania towaru do magazynu mamy możliwość podania innej ceny zakupu jednostki towaru, niż to uprzednio wpisano w cenniku (chodzi o to, aby dziennik "przepływu towaru" zawierał aktualne dane). Włączając tę opcję powodujemy jednoczesną aktualizację ceny zakupu w cenniku.
• Zmień ceny remanentu - korzystając z programu, przyjmujemy globalnie pewien schemat cen - będą to ceny brutto albo netto. Wszelako może się zdarzyć, że - przykładowo - rozliczając się w cenach brutto, remanenty na potrzeby "skarbówki" musimy drukować w cenach netto. I tutaj na pomoc przychodzi niniejsza opcja: włączenie jej powoduje zmianę cen uwidocznionych na wydruku remanentu na przeciwny schemat, niż ten zwykle używany.
• Magazyn startowy - domyślnie pole to zawiera nazwę magazynu głównego, wszakże można je wypełnić nazwą tego z magazynów (jeśli prowadzimy ich więcej), na którym dany operator wykonuje zmiany stanów, jako na swoim zasadniczym magazynie roboczym. Chodzi po prostu o to, że jeśli nie jest to główny magazyn, konieczność pamiętania o każdorazowym przełączeniu się na "własny" magazyn zaraz po uruchomieniu programu, mogłaby być - na dłuższą metę - po prostu uciążliwa.
• opcja Edycja komentarza faktury? umożliwia operatorowi modyfikację domyślnie przez supervisora ustalonej formy komentarza faktury. Program zapamiętuje ostatnio użytą formę tego komentarza - zaś w celu powrotu do formy "domyślnej" wystarczy (poza możliwością edycji, rzecz jasna) - zrestartować program. Wiersz komentarza może zawierać do 120 znaków.
• W przypadku faktur korygujących wybranie tej możliwości powoduje zaniechanie drukowania wiersza "Korekta z tytułu:" (i dalej puste miejsce na ręczne wpisanie tytułu korekty), tylko zamieszczenie w tym miejscu podanego z klawiatury komentarza - w tym przypadku winien to być właśnie tytuł korekty.
  W przypadku druku serii faktur ("Zlecenia stałe") komentarz oczywiście określamy tylko raz, wspólnie dla całej serii faktur (np. "Rozliczenie usług telekomunikacyjnych za miesiąc kwiecień 2002 r.").
• mamy możliwość zmiany domyślnego prefiksu czytnika kodów kreskowych (omówione uprzednio)
• ...oraz wyboru drukarki fiskalnej, jeśli takowej używamy. Uwaga: program uwzględni ten wybór tylko wtedy, jeśli w ustawieniach globalnych wybraliśmy "ceny brutto"!
• Rejestruj paragony - program domyślnie nie rejestruje paragonów; wszak drukarka fiskalna robi już ich kopie. Jeśli jednak zachodzi potrzeba ich rejestracji w bazie (np. aby można było za kilka dni wystawić na ich podstawie fakturę) - z pomocą przychodzi właśnie ta opcja. Uwaga: program uwzględni ten wybór tylko wtedy, jeśli w ustawieniach globalnych wybraliśmy "ceny brutto"!
• eksport rejestru VAT - jeśli "tak", to razem z wydrukiem (lub zamiast wydruku) rejestru sprzedaży VAT nastąpi eksport tegoż rejestru do pliku, umożliwiającego bepośrednie przeniesienie rejestru do programów firmy CDN, np. programu KH2003. Wystarczy taki plik (jest on w tzw. standardzie COMMA) przesłać Internetem księgowemu
• Rachunki zamiast faktur: - program zawsze przechowuje całość danych niezbędnych do wystawienia faktury. Jeśli jednak użytkownik w swojej działalności nie posługuje się fakturami, tylko rachunkami (bo np. jest "niewatowcem") - wystarczy skorzystać z tej opcji. I znowu: program uwzględni ten wybór tylko wtedy, jeśli w ustawieniach globalnych wybraliśmy "ceny brutto"!
• Wydruk WZ/PZ: dotyczy korzystania z modułu magazynu (wprawdzie opis zdaje się sugerować jedynie WZ/PZ - ale sprawa dotyczy wszystkich operacji WZ/PZ/M-M/PW/RW, dokonywanych z wykorzystaniem polecenia Towar -> Operacje -> PZ/PW MM WZ/RW). Domyślnie ta opcja nie jest włączona, a więc wspomniane operacje będą odnotowywane w "dzienniku przepływu towaru", ale nie będą kwitowane wydrukami stosownych potwierdzeń - po prostu dlatego, że często (szczególnie w małej firmie) ta dodatkowa "biurokracja" nie jest potrzebna. Aby więc uzyskiwać drukowane potwierdzenia dokonywania zmianów stanów magazynowych, należy tę opcję "załączyć". Uwaga: dokumenty te, w takiej postaci, jak są drukowane, nie są przechowywane potem w bazie danych; dane o wydanym/przyjętym towarze są do znalezienia w dzienniku "przepływ towaru" (patrz także rozdz. 5.5.1. "Zmiany stanów magazynowych").
• Nazwa, symbol (domyślnie: "Tak") - to po prostu ustalenie kolejności, w jakiej ukazane zostaną oznaczenia towaru w oknie wyboru (tym, które pokazuje się przy wystawianiu faktury/rachunku/paragonu). Zdarza się bowiem nieraz, że użytkownik ma na składzie wiele towarów o jednakowej nazwie (np. "Obuwie damskie") - których oznaczenie różni się jedynie symbolem. W takim przypadku praktyczniej jest wybierać towar w trakcie wystawiania rachunku posługując się symbolem.
• Kontrola licznika: (domyślnie: "Nie") - umożliwia ściślejszą kontrolę stanu sekwencyjnego licznika odpowiadającego za numerację faktur. Chodzi tu o dwie rzeczy, w przypadku włączenia ("Tak"):
  
  1. Jeśli program stwierdzi, że w bieżącym roku (bieżącym na dzień jego uruchomienia ;) nie wystawiono jeszcze żadnej faktury - zaproponuje wyzerowanie licznika; możemy oczywiście się nie zgodzić, choć taka operacja w 99 przypadkach na 100 jest jak najbardziej celowa - wszak z początkiem nowego roku fiskalnego "zerujemy" numerację. Oprócz takiego przypomnienia, dodatkowym ułatwieniem jest to, że "reset" licznika nie wymaga teraz uprawnień operatora.
  2. Korzystając z tej opcji, włączamy także swoiste "sprzężenie zwrotne", dodatkowo śledzące zgodność stanu licznika i numeracji faktur. Dotychczas to tylko numer faktury był narzucany przez licznik; po włączeniu tej opcji, przy każdym uruchomieniu programu zostanie dodatkowo sprawdzone, czy stan licznika odpowiada numerowi ostatnio wystawionej faktury - i w przypadku wykrycia niezgodności, licznik zostanie automatycznie przestawiony.
  Wydaje się, że ta opcja to pewien zbytek ostrożności - ale, jeśli gdzieś zachodzi potrzeba aż tak ścisłej kontroli... już można.
• Szuflada - jeśli korzystamy z drukarki fiskalnej, do której podłączona jest szuflada na gotówkę, włączenie tej opcji spowoduje automatyczne otwieranie takiej szuflady po akceptacji każdego paragonu lub po wydrukowaniu KW/KP (gdy takie potwierdzenie drukuje się ze wskazaniem na kontrahenta, nie na dokument - np. fakturę - lub gdy dotyczy wpłaty/wypłaty własnej)

• Kompresja GUI (domyślnie włączona) - ponieważ program porozumiewa się z użytkownikiem m.in. przekazując pewne informacje w okienkach pojawiających się na tle okna głównego, na czas ich zaistnienia należy przechować ten fragment okna, który przesłoniły - a potem go odtworzyć. Domyślnie ten fragment jest przechowywany w pamięci przy zastosowaniu dość silnej ("stratnej") kompresji, w celu oszczędzania zasobów (konkretnie: pamięci). Wiąże się to jednak z możliwością powstawania "przebarwień" na ekranie - więc gdyby to okazało się denerwujące, można kompresję wyłączyć właśnie przy użyciu niniejszej opcji.
• Tbrowse cache (domyślnie wyłączona) - włączenie wstępnego wczytania do pamięci zawartości tabel typu "Tbrowse" (chodzi konkretnie o wszystkie tabele wykazu rekordów - czyli "tryb listy"), co umożliwi przewijanie wierszy tabeli w pionie nie tylko klawiszami kursora (oraz PgUp, PgDn), ale także "suwakiem" z prawej strony okna, oraz kółkiem myszy. Należy wszakże pamiętać, że wiąże się to z nieco większą konsumpcją pamięci, oraz dłuższym czasem potrzebnym do wczytania danych - co może być zauważalnie odczuwalne szczególnie przy dużej ilości wierszy tabeli wybranych do wczytania naraz.
• Wielkość okna GUI (domyślnie "1", czyli najmniejsze) - z uwagi na to, że trudno przewidzieć rozdzielczość, jaką preferuje użytkownik programu, dano do wyboru 3 różne rozmiary okna programu, gdy chodzi o pracę z wykorzystaniem GUI programu (jeśli chodzi o pracę pod XWindow, ale z wykorzystaniem tekstowego trybu pracy programu - to tu o wielkości decyduje rozmiar ona XTerm-a, od programu niezależny). Najmniejsza wielkość (1) jest optymalna dla rozdzielczości 800x600 punktów, największa (3) dla dwukrotnie większej (lub zbliżonej) - i jest jeszcze wielkość pośrednia (2). Zmiana wielkości okna nastąpi po ponownym uruchomieniu programu.

Po zmianie ustawień lokalnych dobrze jest zrestartować program.

Korzystając z możliwości modułu ustawień lokalnych, możemy także praktycznie dowolnie, stosownie do swojego "widzimisię", poustawiać barwy, w których zaprezentuje się potem program. Do wyboru standardowo mamy 16 kolorów czcionki oraz 8 kolorów tła. Drobna rada: żeby ta kolorystyka jako-tako harmonizowała ze sobą, należałoby w przypadku par kolorów określonych jako "standard" jednak dobrać jeden, wspólny dla wszystkich, kolor tła.

Poprzednia strona | Następna strona | Spis treści
Strona główna serwisu programu